امروز یکی از بهترین روزهای زندگی من بود. از دیروز که شنیدم اکبر گنجی روزنامه نگار بزرگ و اندیشمند ایرانی ویزای خروج از ایران گرفته و قرار است جایزه روزنامه نگار برگزیده سال 2006 را در کنار چند جایزه دیگر دریافت کند، بسیار خوشحالم. تمام روزهای دشواری را به یاد آوردم که عکس های لاغر و بی جان گنجی را دیدیم و برایش گریستیم. تمام روزهایی را به یاد آوردم که منتظر یک ملاقات گنجی با همسر فداکارش معصومه شفیعی بودیم تا خیال مان راحت شود که دشمنان آزادی و شرافت و دانایی، شعور و دانش را در مسلخ قدرت قربانی نکرده باشند. حالا دیگر روز گنجی است. گنجی لایق تمام تقدیرهایی است که از او می شود و خواهد شد. بعضی نام ها را آدم ها با رنج و زحمت می سازند و برای این نام ها اعتبار می آفرینند. طنین نام اکبر گنجی حاصل تمام زحماتی است که اکبر و همسرش و خانواده اش به دشواری تحمل کردند. امروز اکبر گنجی بدون اینکه به هیچ کس مدیون باشد، مورد تقدیر همه کسانی قرار می گیرد که به نقش طاقت فرسا و فوق بشری او در دفاع از آگاهی مردم ایران احترام گذاشتند. امیدوارم دیروز اکبر گنجی، خستگی شش سال تنهایی کشنده اوین را از تن به در کرده باشد. دیروز اکبرگنجی جایزه خود را با عنوان قلم طلایی به عنوان روزنامه نگار برگزیده 2006 در کاخ کرملین از سوی انجمن جهانی روزنامه نگاران دریافت کرد. در این مراسم علاوه بر ولادیمیر پوتین، 1500 تن از مدیران و سردبیران روزنامه ها و نشریات سراسر جهان حضور داشتند. در این مراسم، اکبر گنجی یکی از بی نقص ترین و بهترین نوشته های سراسر زندگی اش را به عنوان پیام خود خواند. در بخش هایی از این پیام آمده است: « این جایزه را حق کسانی می دانم که در راه دفاع از آزادی و حقوق بشر طی قتلهای زنجیره ای از طریق سلاخی به قتل رسیدند. این جایزه حق زندانیانی است که در تابستان 1367 در زندانهای سراسر کشور اعدام شدند.» اکبر گنجی جایزه خود را حق کسانی دانست که در دفاع از آزادی و حقوق بشر ترور و فلج شده اند، یا از حقوق اجتماعی خود محروم شده اند یا مجبور به مهاجرت از سرزمین خود شده اند. اکبر گنجی که با لباسی ساده در مراسم حاضر شده بود و آثار رنج این شش سال بر چهره و سیمایش ماندگار بود، تاکید کرد که «حکومت های پدرسالاری که با دلایل خیرخواهانه استبداد اعمال می کنند از حادترین انواع استبداد هستند.» وی گفت: «امروز دیگر نباید با سلاح خشونت طلبان به مقابله با آنها پرداخت.» وی گفت: «باید مقاومت صلح آمیز مدنی را جایگزین خشونت انقلابی کرد... شعار من برای مبارزه با ظلم و خشونت «ببخش و فراموش نکن» است.»
برای گنجی خوشحالم و برایش آرزوی موفقیت می کنم. گنجی در این سفر اعتباری جهانی را کسب خواهد کرد که می تواند از او یک رهبر برای اصلاحات سیاسی و اجتماعی بسازد. این سفر می تواند حلقه تنگ سانسور را که دور نام گنجی در داخل کشور بسته شده است بشکند و بی شک اکبر گنجی در بازگشت به ایران بسیار مقتدر تر از زمان خروج از کشور خواهد بود.